با سپاس فراوان از ايران يار ِ مهربان، م. ل، که اين کار ِ ارزنده را با ما به همياری نشستند.

شاه نامه و ايران

پس از بر چیده شدن دکان «آذربایجان دموکرات فرقه سی» و فرار پیشه وری و یارانش به شوروی و رهایی آذربایجان، بسیج خلخالی شاعر آذربایجانی این قصیده را سرود، که ما آن را به فرزندان آذربایجان پيشكش می کنیم:

   من آن خاك بلا خيز بلا گردانِ ايرانم

   من آذربايجانم، پرورشگاه دليرانم

   بگو با خصم من گر بگسلد زنجير چرخ از هم

   مر از جان ایران نگسلاند عهد و پیمانم

   من از چنگيزيان مشت فراوان خوردم و اينك

   نه چنگيز است و ني مشتش من آن ديرينه سندانم

   من از سم ستور لشكر تركان عثماني

   لگدها خوردم و نگذاشتم گردي به دامانم

   من اندر سخت جاني شهره ی دنياي ديرينم

   تو پنداري: مجارستانم و چين و لهستانم؟!

   من آذربایجانم مهد زرتشت بهی کیشم

   صمیمی پاسدار دودمان آل ساسانم

   من امضا كرده‌ام منشور استقلال ايـران را

   به خون پاك خود كان موج‌ها دارد به شريانم

   من اندر قله ی خاک وطن عنقای آزادم

   تو ایدون می فریبی تا کشانی کنج زندانم!

   من آذربایجانم بیشه ی آزاده شیرانم

   بگو با روبهان: بازی مکن با نره شیرانم

   من آذربایجانم لقمه ی چرب ِ و گلو گیرم

   به کام دوست چون شهدم، به حلق خصم، استخوانم

   من آن صید گریزان پایم ای صیاد نابخرد

   چه دامم گسترانی تا به دام آری تو آسانم

   «به چندين حرف هذياني به افسونم چه مي‌خوانی

   مگر من اي حريف خيره سر، طفل دبستانم! »

   براي من عبث، افسون همي خواني، نمي‌داني

   كه من خود كهنه پير ديرم و استاد دستانم

   ار این نُزل مهنٌا داری ار بر مردم خود ده

   به جای آن که می خوانی چنین با وعده مهمانم

   اگر موج فتن ارکان هستی را بلرزاند

   نخواهد شد درنگ و رخنه ای در عزم و ایمانم

   اگر در کوی جانبازان نشانی دارم و نامی

   من آن نام و نشان بر شهریار خود گروگانم

   به بند و بند ِ جانم رشته تار و پود این پرچم

   نخستین روز تکوین جهان، جولای کیهانم

   «تو پنداری به مکر چند تن جاسوس هر جایی

   توانی دور از ایران سازی و رسم نیاکانم!»

   زمانی دور از ایرانم نمودی تا سحر هر شب

   تو غافل بودی و خون می چکید از نوکِ مژگانم

   «هنوز اندر فراق یوسف افتاده بر چاهم

   پی گمگشته ی خود هم نوای پیر کنعانم»

   نباشد در نهادش غير مهر پرچم ايـران

   هر آن طفلي كه نوشد، شير پاك از نوك پستانم!